her yerde bir kırmızı var. #76

beşiktaş'taki ev..

algı böyle bir şey evet #210

menekşe dedim de gülsün
insanlar seni ne bilsin?
cins-i âlemden değilsin

    ne ölüsün ne dirisin
    ya meleksin ya hûrisin

ceylânsın çölde sekersin
turnasın katar çekersin
ya kaymaksın ya şekersin

    ne ölüsün ne dirisin
    ya meleksin ya hûrisin

ne akıllı ne delisin

ne abdalsın ne velîsin

hem âhir hem evvelîsin

    ne ölüsün ne dirisin
    ya meleksin ya hûrisin

davut sularî de şaştı

sitemim hudûdu aştı

gördüm gözlerim kamaştı

    ne ölüsün ne dirisin
    ya meleksin ya hûrisin

arada olur öyle #210

eğer bir gün birisine bir kötülük yapmak istiyorsanız ona sadece biraz "umut" verin. öyle çok da uğraşmanıza gerek yok hani; bu umutla kuracağı hayali ve en nihayetinde boşa düşecek belirsizliği yaratın yeterli. bu yarattığınız kötülük hakkını verecektir.

algı böyle bir şey evet #209

...
bir olsun gönlünde

yine geldi kör günler

niye ölsün bülbüller

içim acır, gündüzler yakar

bir olsun gönlünde, bir olmasam da

...

kafamın aynı olduğu adamlar #129

duvardaki resminle avunur gönlüm

daha dün yanımdaydın şimdi neredesin

ne çabuk unutuldu nerede o sözün

belli ki dönülmeyen uzak yerdesin

ne güzel de duruyor resmin duvarda

sanki bana gel diyor çok uzaklardan

soruyorum seni ben bütün kuşlara
belli ki dönülmeyen uzak yerdesin

...

benim aklım köşeli #175

geçtiğimiz ayların benim için özeti şöyle: bir tam bir de öğrenci lütfen!

arada olur öyle #209

bu ülkede şans eseri yaşıyorum hissi vol 6.0

her yerde bir kırmızı var. #75

aynı dertten muzdarip #102

iki kalbi olan adamın ve iki kalbi olan kadının hikayelerini yazıyorum. heyecanlıyım, hadi bakalım..

geleceğe not #48

dijitalleşen dünyada yerimi almıyorum, buraları yapay zekaya bırakmadık çok şükür. düşüncelerim, duygularım ve hislerim var; gerçekler. gerçek ötesi fikirlerim var; sınırsızlar. ben varım.

kafamın aynı olduğu kadınlar #10

alıcı kuşlar gibi başımın üstünde
dönüp durmayın

kol kola girip yalnızlığımı

vurmayın yüzüme, kar taneleri

ah, özledim, hem de çok özledim

ezberledim beklemeyi

özledim, hem de çok özledim

ezberledim beklemeyi

yollar benim umudumdur
yolları kapatmayın

yağmayın yollarıma
durun, kar taneleri

benim aklım köşeli #174

beni en çok gören saat dilimlerinin sıralı listesi şu şekilde:

05:00-06:45

08:00-09:05

13:00-14:00 (öğle yemeği molası)

18:00-19:20

23:30-01:06

02:30-04:17

kafamın aynı olduğu kadınlar #9

bir yanımda dopdolu yaşanmış sayfalar

bir yanımda üst üste okunmamış kitaplar

dünüm yarınım hep burda küçücük odamda

susadım yoruldum ama aklım hayatta

bir yanda yorgun düşmüş yaşlanmış insanlar

bir yanımda ümitle aşkla uyananlar

dünyanın her hali burda dağınık odamda

çok düştüm yaralandım ama sarıldım hayata

ardımda büyük büyük kocaman ağır yükler

heryerimden çektiler beni beklettiler

dinlendim su içtim aktı dudaklarımdan

her gün güneş doğar yeter ki açık olsun perdeler

...

geleceğe not #47

bunca gün, bunca ay ve bunca yıldır süren zamanda oluşan bir iz bırakabilme çabam ve tüm bunları bir şekilde var etme isteğim, ve ben.. yani sen..

gidebildiğimiz yere kadar gidelim, bakalım bizi daha neler bekliyor..

benim aklım köşeli #173

kaçlar

kaçımız öleceğiz?
kaçımız iftiraya maruz kalacağız?
kaçımız sindirileceğiz?
kaçımız kandırılacağız?

kaçımız yalnız bırakılacağız?
kaçımız susturulacağız?
kaçımız üzüleceğiz?
kaçımız ağlayacağız?
kaçımız tutuklanacağız?
kaçımız tehdit edileceğiz?
kaçımız bu zulmü yaşayacağız?
kaçımız göçmen olacağız?
kaçımız aklımızı yitireceğiz?
kaçımız mülakatta eleneceğiz?

kaçımız işsiz kalacağız?
kaçımız intihar edeceğiz?

kaçımız bu düzene teslim olacağız?

kaçımız susacağız?
kaçımız konuşacağız?
kaçımız var olacağız?

arada olur öyle #208

bu gece de uykum yok, saat kaç oldu.. uyuyamıyorum, olmuyor..

kafamın aynı olduğu adamlar #128

anladık iyisin,

ama neye yarıyor iyiliğin?

seni kimse satın alamaz
eve düşen yıldırım da
satın alınmaz

anladık dediğin dedik
ama dediğin ne?

doğrusun, söylersin düşündüğünü
ama düşündüğün ne?

yüreklisin
kime karşı?

akıllısın
yararı kime?

gözetmezsin kendi çıkarını
peki gözettiğin kiminki?

dostluğuna diyecek yok ya
dostların kimler?

şimdi bizi iyi dinle:
düşmanımızsın sen bizim

dikeceğiz seni bir duvarın dibine

ama madem bir sürü iyi yönün var

dikeceğiz seni iyi bir duvarın dibine

iyi tüfeklerden çıkan iyi kurşunlarla vuracağız seni

sonra da gömeceğiz
iyi bir kürekle

iyi bir toprağa

arada olur öyle #207

insanın insana ettiğine bak..

aynı dertten muzdarip #101

kraliçe, kolomb'la oyuncak gibi oynuyor.

öğle yemeğinde, ona istediği her şeyi vaat ediyor, aynı akşamüstü onu görmezden geliyor, bakışları, sanki o bir peçeymiş gibi kolomb'u delip geçiyor.

azizler günü yortusu'nda onu en gizli özel odasına davet ediyor, nedimelerini gönderiyor, kolomb'un saçlarını örmesine izin veriyor, bir an için memelerini avuçlayıp okşamasına ses çıkarmıyor. sonra muhafızlarını çağırıyor. onu ahırlara sürüyor, kırk gün tavlalarda domuz ağıllarında yatıp kalkmaya mecbur ediyor. atların gevelediği samanların üzerinde perişan halde yatan kolomb'un hayalinde hep uzak diyarlardaki mitolojik altınlar. rüyasında kraliçe'nin parfümünün kokusunu alıyor ama bir domuz ahırında, öğürerek uyanıyor.

kraliçe, kolomb'la oyuncak gibi oynamaktan hoşnut.

kraliçe'nin gönlünü hoş tutmanın hedefine ulaşmasına faydası olabileceğini anımsatıyor kendine. ayağının dibinde domuzlar eşeleniyor. dişlerini gıcırdatıyor.

"kraliçe'nin gönlünü hoş tutmak gerek."

kafamın aynı olduğu adamlar #127

bir bakarsın oyuncağın kırılmış

arkadaşın sana küsmüş, darılmış

kavga etmiş; kaşın, gözün yarılmış

yaşlı gözlerle bana gelip, sakın üzülme yavrum

böyle büyür insanlar; ağlamak çare değil

zaman değirmenini durdurmak kolay değil

ama babacığım?..

sendeki sen, sana soru sorunca

ortaçağı, galile'yi bilince

okuduğun ince memed olunca

yaşlı gözlerle bana gelip, sakın üzülme yavrum

böyle büyür insanlar; ağlamak çare değil

zaman değirmenini durdurmak kolay değil

ama babacığım?..

pırıl pırıl bir ilk bahar gününde

ilk aşkının gerçeğinde düşünde

bir burukluk varsa eğer içinde

yaşlı gözlerle bana gelip, sakın üzülme yavrum

böyle büyür insanlar; ağlamak çare değil

zaman değirmenini durdurmak kolay değil

ama babacığım?..

yaşadığın, gördüklerin dışında

mutluluğu kuytularda bulunca

bir de şöyle etrafına bakınca

yaşlı gözlerle bana gelip, sakın üzülme yavrum

böyle büyür insanlar; ağlamak çare değil

zaman değirmenini durdurmak kolay değil

ama babacığım?..

her yerde bir kırmızı var. #74

uyanıkken karşımda ve uyurken başucumda kırmızı renkte duvarlarım var. her gün, her saat -uykumda dâhi- kırmızı hep benimle. her yerde bir kırmızı var.

algı böyle bir şey evet #208

merhamet et ey nefis

kafesin bu köşesinde

bağırayım

yorgun bir kalpten gelen
bir nefes

geleceğe not #46

günlük hissedilen acı dozu son günlerde inanılmaz seviyede burada, bu kadarı bir insan için hakikaten fazla. çok fazla.

benim aklım köşeli #172

insan hayatı bâkidir. hisler ve duygular gerçektir.

algı böyle bir şey evet #207

uykuda mısın sevgili yârim uyan, uyan

aç pencereni göreyim yüzünü, uyan yâr

aman yâr canım yâr, sabah olmadan aman uyan yâr

horozlar ötmeden gün ışımadan uyan, uyan
aç pencereni göreyim yüzünü, uyan

eller duymadan usul usul bana gel, bana gel

aman yâr canım yar, sabah olmadan aman uyan yâr

arada olur öyle #206

gözlerim kurşun gibi ağır ağır açıldı bu sabah

merhaba dünya

...

geleceğe not #45

bu ülkede yaşamak neden bu kadar zor? neden her gün yaşanan onlarca ağır yük var bizler için? nasıl bir akıl tutulması yaşıyoruz biz? insan, insan olduğu için daha ne kadar utanabilir? hakikaten yeter!..

benim aklım köşeli #171

beni özleyen birisi var mı acaba? bir insan evladı hm?
soruya bak şimdi durduk yere tamam ama merak konusu...

aynı dertten muzdarip #100

be allah'ın sersem kulu,
şeytan bunun neresinde?

yol çizgileri #70

terapik dialoglar #114

-stres atmak için n'aparsın peki?
-stres atmak için ayşekadın fasülye kırarım. pişireceğimden değil hani, öyle sadece kırar ve stres atarım.

her yerde bir kırmızı var. #73

gözlerinde!

kafamın aynı olduğu adamlar #126

ışıklarla uyu bay david.

kafamın aynı olduğu kadınlar #8

al beni, götür kanatlarında bu gece

uçurup diyar diyar sev beni sevilmediğim kadar

unuttur yalnız yaşadığım her geceyi, öyle gel

gör beni bulup karanlıklarda, sar biraz

ki doğmasın sabahlar

al sevgim, hiç vermediğim kadar

unuttur yalnız yaşadığım her geceyi, öyle gel
gel

...

aynı dertten muzdarip #99

zıt kutuplar.

arada olur öyle #205

kurgunun köpeğiyim yaa, çok iyi.. bir firikden veya birkaç sayfa yazılan metinden koca bir hikaye yaratmak nefis bir şey gerçekten.

benim aklım köşeli #170

birkaç gündür yine acayip rüyalardayım. dün gece rüyamda yeni doğan bir bebek vardı. gariptir ki herkes mutlu olmak yerine tedirgindi, yüzlerini hatırlıyorum.. bebek şehirde mi köyde mi dünyaya geldi? bilmiyorum, önemli de değil sanırım, ama tanıdık yüzler vardı çokça. bebek tek gözlüydü. burnunun üstünde tam alnının ortasında tek bir gözü vardı. rüyalarımı bilmeyenler için bu kadarı gariplik sınırı olabilir fakat tabii ki değil. kim bebeği görmeye gitse hem bebek huzursuz oluyor hem de giden kişi derbeder halde oluyordu, ortam o kadar gergin. bir süre bu olan biteni izledim. nedense ben bu tek gözlü bebeği görmek için yanına gidince hiçbir şey olmadı; yaklaşmam, onu görmem, orada ona bu kadar yakın durarak olan biteni gözlemlemem hali yaşandı. gözünün(!) içine baktım ve yeni doğmuş bebek gözlerimin içine baktı. gözlerimizin içinde yaşananları gördük.. birbirimize bakarken görünmez hisler ve fikirler bulutu oluştu havada, adeta kuzey ışıkları gibi. oradaydım, birbirimizi gördük. gariptir hiç huzursuz olmadım ve dahası farklı bir gerçeklik içerisindeydim o an. ve derken uyandım; saat sabahın dördü. sonra da uyuyamadım işte, düşünüyorum öyle.

algı böyle bir şey evet #206

...

soytarılık etmeden güldürebilmek seni

ekmek çalmadan doyurabilmek

ve haksızlık etmeden doğan güneşe

bütün aydınlıkları içine süzebilmek gibi

mülteci isteklerim oldu ara sıra, biliyorsun

şimdi iyi niyetlerimi bir bir yargılayıp asıyorum

bu son olsun, bu son olsun

...

arada olur öyle #204

yıllardan bir yıl ve günlerden bir gün sabah altıda uyanırsın ve hemen hazırlanman icâb ettiği için çabucak hazırlanırsın, yapmak lazımdır kafa açık, yola çıkar ve kilometrelerce yol sonrası işe başlamaya birbuçuk saat kala ofis kapısına varırsın, varırsın ve ofisin açılmasını saatlerce beklersin, patron ve patroniçeler o saaatte uyuyordur, velhasıl saat gelir ve ofis açıldıktan sonra akşam saatine kadar çalışırken gün içerisinde yaşananlar adeta falanlar filanlardır şeklindedir, bu ne? dersin gün içinde, kafa açar bu, bu ne böyle? dersin, mutsuz, kötü, bencil insanlar var, dayan da dayan, çek de çek, bitmiyordur, ne kadar da bencil insanlar var, bu insanlar neden var?, yaşattıklarından bi'haberler mi yoksa her şey gayet de gerçek mi? diye düşünürsün, çok yalnızsındır, anlarsın, çok yalnız ve mutsuzlardır, her günü böyle yaşamak durumundasındır ama sabah erken kalkman lazımdır, alternatifler var ama o zaman farkında değilsindir çünkü hedef ve hayallerin var, safsın, inancın ve beklentin var, gün öyle geçiyor, gün geçiyor ve bitiyor ve gün bitince de eve dönme süreci başlıyor çünkü evden karşı kıtadasın, uzunca bir yol ve boşa geçen bir saat dilimi muhtemel, trafik geçer yol geçer ve ineceğin durakta inersin, evden önce gidilen bir dükkan var, sabahtır dükkanı yaşayan kişinin ben gelince eve gidişi yaşanır, bütün gün belki de beni beklemiştir, günün son kısmında dükkandaki ben yaşanır, gelen giden müşteriler olur, ilerleyen saat tık tık ilerler, kimse de karşı koyamaz, zaman böyledir, ben günü bitirirken kalabalıktan sessizliğe geçiş olur, azalan insan trafiği yaşanır, geceye doğru ortalık sessizleşir, ortalık giderek sessizleşir ve günü kapatma saati gelir, dükkanı kapatma saati gelir, kasayı kapatma saati gelir, ve nihayetinde gün sonunda kendini kapatma saati gelir. kapatırsın.

terapik dialoglar #113

-benim için ne yaptın ki sanki?
-senin için yozgat'a gittim, yozgat.. daha ne yapayım?!