...
o zamanlar birbirimize yakın yaşardık, ama yine de yalnız hissetmek zor değildi.
HER GÜNEŞLİ PAZARTESİLERİ ÖNCE SAKALIMA GİDER PARMAKLARIM. YENİ BİR HAYATA BAŞLAMANIN HİSSİ ONDAN YÜKLENİR GÜNÜN İLK HİSSİZLİĞİNİN TADINI ÇIKARAN BEDENİME. HATTA DÜNYAYI AHESTE AHESTE DÖNDÜREN BİLE O OLABİLİR!
...
o zamanlar birbirimize yakın yaşardık, ama yine de yalnız hissetmek zor değildi.
telsizin frekansını çevirin boşa alın, telefonu kapatın yakın ışıkları gidiyoruz. kamil sen de yandakilerden bir kayık ayarla. hep beraber, ya herrü ya merrü, hadi bakalım!
son on yılımda hissettiğim en güzel his bir insanı mutlu etmek, onu güldürebilmek oldu.. ne kadar da benlik bir his bu, ne kadar özlemişim bu hissi. ne kadar özlemiştim.. giderayak çok yeni bu hissin bir vücuda bürünmesi; titrek ayaklarının üzerine kalkması ve yürüyerek benden uzaklaşarak gitmesi gibi şu an. ne kadar üzgünüm şu an onu bile bilmiyorum. fakat anlarım nasılsa, gelecekte bakıp bakıp hatırlarım bunu hatta. algı böyle bir şey.
...
yorulduğum, içmeden de durulduğum günlerim de var aslında
hikayeler saklıyorum zor günler için, hepsi aklımda
aşağı doğru tırmandığım bir merdivenim var benim
hiçbir şey de anlamıyorum aslında
...