kafamın aynı olduğu adamlar #115

...
ben pencereden bakarken

kimseler ölmemişti

ölüm diye bir şey yoktu ki hilmi bey

var mıydı?

yüzümden bir şeyler aktı, aktı

içim de menekşelendi hilmi bey

gökyüzü gibi bir şey bu çocukluk

hiçbir yere gitmiyor
...

kafamın aynı olduğu adamlar #111

...

ve bana kızıyorlar
bilmem ki nedense kızıyorlar

başımda duruyorlar yanımdan geçiyorlar
ansızın geri dönüyorlar

üstüme dikiyorlar birden gözlerini

konuşsam konuştuklarımı

düşünsem düşündüklerimi görüyorlar

ne yapsam görüyorlar
örneğin sabahları ben uyanır uyanmaz

dışarı çıkar çıkmaz yolumu kesiyorlar

yalnız yolumu kesseler iyi
bir de bakıyorum ki yüzlerine

çoktan onların olmuş gece gördüğüm rüyalar

...

kafamın aynı olduğu adamlar #27

...
..
başını menekşeye koydu, uyudu
bir güvercin çalılığın orada
hani
görmeye gittikti güneşli günde
parkı ve ördekleri
yıllarca sonra savaştan
ekmek kırıntıları attıktı havuza
bir elim omuzunda seyrettikti uzun uzun
dünyayı ve çiçekleri
nedense durgunlaşıverdindi bir ara
çok değil, en fazla birkaç dakika
ve dedindi, mutluyken de boğulabilir insan
..
...