her yerde bir kırmızı var. #58

söz asılı havada, ister al ister devam et

ben kırmayı istemem de kırdırır beni bana

kırdırır beni bana

mazur görsem kendimi, dört mevsim var içerimde

iç dış sulh biçiminde, ararım, bulur muyum?

ararım, bulur muyum?

benden bana seslenir, hem ilaç hem de zehir

bir maviyim, bir kırmızı

sarılarak, darılarak

dayandığım dekorlara, nasıl doydum oyunlara

içim kaçar bir göklere, gönüllere, hatırlara

arada olur öyle #141

"duydum ki unutmuşsun gözlerimin rengini, yazık olmuş o gözlerden sana akan yaşlara"

bir gün her şeye rağmen sevdiğim birisi ona olan sevgimi ve belki de hayatındaki varlığımı sorgularken bir soru sordum ona; en sevdiğim renk neydi?

bu sadece bir renk tahmini sorusu değildi elbette. "sen beni ne zaman unuttun acaba?" sorusunun tezahürüydü. ve belki de bu basit soru karşısındaki çaresizliğin ve hatta gerçekliğin bir arada ortaya çıkış anıydı. sonrası sessizlik. mavi orada öyle kendi kendine kalmıştı, hatırlıyorum.