Kasım 23, 2011

kafamın aynı olduğu adamlar #6

gömdüm hepsini geliyorum
insan yaşıyorken özgürdür
yaklaştım iyice geliyorum
her insan biraz ölüdür
biz de birer ölüyüz
ölüler ki bir gün gömülür
içimizdeki ölüler
dışımızdaki ölüler
insan yaşıyorken özgürdür
insan yaşıyorken özgürdür
insan yaşıyorken özgürdür

Kasım 22, 2011

benim aklım köşeli #28

gündüz; dünyayla güneşin yüzleşmesiyse, gece; güneşin dünyaya arkadan sarılıp uyumasıdır.

Kasım 13, 2011

kafamın aynı olduğu adamlar #5



now i walk into the wild.

algı böyle bir şey evet #11

kimseden hiçbir şey beklemiyorum. belki de bu defa bu yüzden boğazımdaki düğüm. aslında düğüm de kalmadıki sürtüne sürtüne ya neyse.

içimden bir insan geçtiğinde ya da tıkanıp kaldığında nedense hep dönüp kendime bakıyorum. soruyorum, bu defa n'aptım? diye. halbuki her şey güzel. ama güya.
her ne kadar yarı uykulu olsam da, hiç bu kadar güzel olacağını düşünmediğim bir güne uyanırken günaydın deyişimin o tarifsiz acılığının tek nedeni birinin sevi eksikliğidir.

?
bu bir soru işaretidir.

doğru olduğuna inandığımız o şey, o an olması gereken şey değil bence her zaman. sonrası; ya hata ya da keşke.

peh.

kafamın aynı olduğu adamlar #4




hassiktiir. unuttuk. neyse.

ben niye böyle kesik kesik ve inceden hazmedememiş gibi konuşuyorum? bilmiyorum. beni bu defa kendimle başbaşa bırakan kim?

kıghh

aynı dertten muzdarip #16

nasıl beceriyorum bilmiyorum ama yine silinip gidesim var yeryüzünden. yeter artık kendimi anlatma çabam.

tamam sakinim, geçti.

Kasım 11, 2011

benim aklım köşeli #27

çok büyük olmasa da kritik olan birkaç ufak tefek ev işini anneme çaktırmadan halledişim sayesinde en iyi yardımcı çocuk ödülü alabilir miyim acaba? diye düşünürken buldum kendimi.

Ekim 31, 2011

aynı dertten muzdarip #14

ani bir ağlama isteği kadar hiçbir şey avuçlarındaki yalnızlığı tamamlayamaz.

algı böyle bir şey evet #8

aylar evvel istanbul'a dönerken az çok nasıl bir hayatın beni beklediğinin farkındaydım. öyle de oldu. o zamanlar n'olur sürpriz yap bana demiştim istanbul'a, şaşırt beni!
bu sen misin?

kafamın aynı olduğu adamlar #3



susup, denizin sana bişeyler söylemesini beklemek..

Ekim 29, 2011

Ekim 27, 2011

kafamın aynı olduğu adamlar #2


hayatı tadarken dağınık, gelişigüzel oluşum her zaman keyif almadığım anlamına gelmiyo, onun keyfi de ayrı.

kafamın aynı olduğu adamlar #1


bazen kendimi vuruyorum.

aynı dertten muzdarip #13

kanatları var ama uçamıyorlar, sen uçabilen kuşlardan mısın?

algı böyle bir şey evet #7

senin derinliğin çekip götürdü beni,
seni anladım hayran olduğum.

Ekim 26, 2011

algı böyle bir şey evet #6

korkulacak insan tipi;

-boş zamanlarında n'apıyorsun?
-kendim oluyorum!

Ekim 23, 2011

Ekim 17, 2011

algı böyle bir şey evet #5

ve sonbahar sinsice yaklaşarak peşinde köpek gibi bir yalnızlığı üstüme sürüklüyor yine.

Ekim 14, 2011

arada olur öyle #53

soğuk hava geliyo yine.
oduncu gömleklerimi çıkardım valizden, hazırım.

algı böyle bir şey evet #4

kendimi herkes gibi hissettiğim zamanlardan biri şu;

"ıvır zıvır bu yeni numaram 05.. ... .. ..
isim soyisim"

merhaba, n'aber? bile yok.

Ekim 12, 2011

arada olur öyle #52


bazen değerli gibi kesik kesik kıghkıgh diye gülesim geliyo ya.

Ekim 08, 2011

arada olur öyle #51

birazdan gidip çekirdeğe vurucam kendimi. sıkıldım.

algı böyle bir şey evet #3

yer: çarşamba pazarı & bulutların üstü
saat: öğleden sonra dört

annemi arıyorum.

pazarın içinde bir öyle bir böyle bakınıyorum, o kadar pis bir şey ki herkese bakma ihtiyacı duyuyorum. çünkü bakmadığım ve geçen o kişi annem olabilir. böyle böyle baya zaman geçirdim pazarda. ve dikkat ettim, kafamı ani olarak çevirip acaba annem mi diye baktığım kadınların hepsi fiziken annem gibilerdi. bir yüzleri değişikmiş gibi say, aynı o. dayanamayıp uzak bir yol kenarında beklemeye başladım, aklıma geldi demek ki algı böyle bir şey.

ama annemi bulamadım. başka bir yerden eve gitmiş. eh anne dedim attın beni bu kafayla insanların içine ya, neyse.

seviyorum annemi.

algı böyle bir şey evet #2

reklamlar kadar gün içerisinde tiksindiğim başka anlar yok diyebilirim.

Ekim 05, 2011

yol çizgileri #17

aslında benim mesleğim uzun yol tır şöförlüğü olabilirmiş ya. ne çevrende seni daraltan geniş insanlar var, ne yargılayan bakışlar ne de görünce geçmişe döndüğün köşetaşların.
yol ve sen.

Ekim 03, 2011

benim aklım köşeli #22

bazen ne söylediğin değil nasıl söylediğin daha önemli, etkileyici, değiştirici ve gerekli olabilmekte tabi.

aynı dertten muzdarip #11

hayata karşı ilk küskünlüğümüz, yanımızda sandığımız kişileri karşımızda görmemizle başlar.