arada olur öyle #91

her yerde bir kırmızı var. #30

bir dağ yangını içerim
deli mayınlar döşenir damarlarıma
kınsız bir öfke düşer de yoluma
beni benden aşırır

benim aklım köşeli #77

taklitlerimden sakının.

algı böyle bir şey evet #55

çok doluyum üstüme gelmemem lazım.

aynı dertten muzdarip #31

baharlık montla bahara ulaşmama az kaldı derken bastırdı yine soğuklar hadi dayan koçum.

yol çizgileri #33

unutma!

benim aklım köşeli #76

sisteme karşı gelenlere bu sistemde yer yok. peeh

kafamın aynı olduğu adamlar #31

iyiki doğdun üstad

arada olur öyle #90

madam'ı özledim..

kafamın aynı olduğu adamlar #30

ölmedin.

benim aklım köşeli #75

çarklardan sesleniyorum, sistem çok fena arkadaşlar..

kafamın aynı olduğu adamlar #29

gitme, dur
konuşalım
yataklara tek kelime kalmasın.

benim aklım köşeli #74

dünya üzerindeki canlılar içerisinde en gelişmiş türün bireylerinden biriyim ama hala dişimin arasına sıkışan bişeyi bi saat uğraştığım halde çıkaramayabiliyorum dilimle. ne anladım böyle gelişmişlikten..

her yerde bir kırmızı var. #29

..
...

dur
akıtma gönlüm yaşını
gözünden öpecek bir yer bırak
oy bana en yakın
bana en uzak
sevgili yar
hasretine vur beni

...
..

arada olur öyle #89

bazen kendimi ciddi ciddi işlevsiz biri gibi hissediyorum bu dünyada. napıyorum ki, ben niye varım? dengenin neresindeyim? daha doğrusu denge nerde? yok.
turist gibiyim.

aynı dertten muzdarip #30

gökteki yıldızlari da
pay edelum gızlari
aldilar güzelleru de
kaldi yaramazlari..

algı böyle bir şey evet #54

ya bu denizin tuzu
ya bu martılar, ya bu vapurlar
ya bu yaşanmış yıllar...

yol çizgileri #32

izmir'de son anlarım. biliyordum. bana ait ne varsa -anılar ve odama kazınan anlar dışında- her şey bir kutuda. her şeyden bıkıp yüzümü yasladığım yatağım çıplak; ne bir nevresim ne de başka bir şey var. hatta üzerinde birkaç parça koli var. ortasına oturdum, dolapta kalan rakıdan doldurdum, içtim. doldurdum, ağladım. doldurdum, içtim. içtim, ağladım.. öyle bir an daha yaşamadım. geçen yıl bu gün askeri kamuflajla gezinirken şu an benim olduğunu bildiğim şeylere dokunup onların arasında nefes alabiliyorum. ve biliyorum ki ben bu kadar hızlı bir şekilde buraya gelmedim, zaman hızlı geçiyor. yol çizgileri belirgin değil tek çizgi gibi olur ya hani, öyle. yine yıllar evvelki gibi baya sert bir duble yaptım kendime, kim bilir belki ağlarım birazdan. özlüyorum geçmişte kendime çizdiğim orta dünya haritalarımı. özlüyorum kendim olma halinin o umursamaz ama etki bırakan, yaşadığımı hissettiren halini. keşke o zaman çevremde olan kişiler de bunu anlayabilseydi de az da olsa mutlu olsaydım. yoruluyorum artık, yaşlandım.

her yerde bir kırmızı var. #28

yılbaşı da geldi he. yeni yılda bol şans.

benim aklım köşeli #73

eniyi
enayi

harf var, harf var..

benim aklım köşeli #72

bi anda köşeden motorsiklet çıktı ellerim cebimde ıslık çala çala yürürken, yanlış nota bastım!

algı böyle bir şey evet #53

kırdım.

aynı dertten muzdarip #29

usandım bu canımdan aman
derdimle geze geze..

algı böyle bir şey evet #52

kırıldım.

benim aklım köşeli #71

filtreli cam yasaklanırsa sokak ortasında saçımızı başımızı araba camına bakmadan nasıl düzelticez?

terapik dialoglar #49

-bu çadırı kim niye kurmuuyş?
-ben nerden bileyim teyze bana niye soruyosun?
-...(tepki yok)

aynı dertten muzdarip #28

benim en iyi dostum içkim sigaram
onlar da terk ederdi olmasa param.

her yerde bir kırmızı var. #27

algı böyle bir şey evet #51

bazen susmak gerekir.

benim aklım köşeli #70

kendi içimde kendime dönüp bakıp öğrendiğim, hatırlamam gereken ve bu hayatta kolay yaşamamı sağlayacak şeyler beni daha da derine götürebiliyor. yani eğer halihazırda tam da kendime bakacağım zamanda ruh halim tedirgin ve kendimi sorgulamaya doğru itecek haldeyse kendim dışında gelişen varolan hayat, bi nevi kayboluyorum geçmişte, düşünmeye başladığım saniyeden taa doğduğum güne kadarki zaman aralığında. o yüzden yazıyorum. bazı şeyleri, kendim ve hayata dair olanları daha kolay hatırlayabilmek için elim kağıt kaleme gidiyor. zihnim yazdıkça rahatlıyor. sanki. garip bi his. ve şuan sanal olarak yarattığım bu ortamı da o yüzden yalnız bırakmak istemiyorum. sanki artık yazmasam buradaki ben ölecek ve hiç büyümeyecek.

ne diyecektim nereye geldim yine. iki sayfa geriye gidip kendime geçmişten, yıllar evvelden seslendiğim günleri bu kadar kolay görebiliyoken ondan kaçmak çok zor. bu yüzden burası benim için bir açık oto pazarı gibi hislerimin en doğal haliyle yer aldığı bir yer. her modelden ben varım ve o yüzden burada bu kadar rahatım. ama asla normal hayatta yaşayan ben değilim. çünkü insanlar beni olmam gerekenden başka biri olmaya itiyor. görmüyor.
sanırım. evet.

arada olur öyle #88

saçlarımı kendim kesmeyi özlemişim resmen, oh be kendime geldim

algı böyle bir şey evet #50

her şey birdenbire oldu
birdenbire vurdu gün ışığı yere
gökyüzü birdenbire oldu
mavi birdenbire
..
.

her yerde bir kırmızı var. #26

e hadi olsun nolcaksa?

algı böyle bir şey evet #49

kırık düşler, aynı yalnızlık
öyle azaldık ve yıprandık ki
kafamız karışık, değişmek zor
dünya yıkılsa anlamazlar

ve hayat herkes evindeyken dur dedi artık...

arada olur öyle #85

adam bi albüm yaptı resmen ağzıma sıçtı. o derece.

aynı dertten muzdarip #27

tüm bu savaşlar şuursuz bir hareketle başladı ve yeni bir şey keşfetti beyninde insan soyu. halbuki ne gerek var? niye hala var? peeh

algı böyle bir şey evet #48

bazen bir dokunuş yetiyor insanın aklına insanı düşürmeye.

terapik dialoglar #48

-vermeyeceğiz bu güzelim memleketi coniye. vermiycez kardeşim.
-adamsın.

arada olur öyle #84

bir gün birini sevdim, hayatım değişti. ne zaman işin içine sevgi girse bir şeyler değişiyor, anlamadım gitti.

benim aklım köşeli #69

69

bu sayı gibi, bir şeyleri çağrıştıran olguları oluşturup düşünmemize yarayan bir organ var omuzlarımın üstünde!